Lieve wordt op school vaak gezien als een stil meisje, dat moeilijk te pijlen is voor de leerkracht. Ze oogt vaak afwezig en dromerig op school. Lees verder....

Lieve is tien jaar oud wanneer ze wordt aangemeld bij Atlas Jeugdhulp. Ze zit in groep zeven, kampt al enige tijd met concentratieproblemen en krijgt moeilijk haar schoolwerk af. Hoewel het op sociaal vlak goed gaat, wordt Lieve op school gezien als een stil meisje, dat moeilijk te pijlen is voor de leerkracht. Ze oogt met name op school vaak afwezig en dromerig, dit viel haar ouders ook op tijdens het thuisonderwijs in de lockdown periode. Daarnaast zien zij vermoeidheid bij Lieve, waarvoor geen medische oorzaak lijkt te zijn. Tot slot maken Lieve’s ouders zich zorgen over het moeilijk kunnen verwoorden van haar (emotionele) belevingswereld. Lieve is altijd al een introvert, gevoelig meisje geweest dat snel emotioneel wordt. Ze heeft de neiging zich terug te trekken als ze ergens mee zit of er spanningen zijn en kan hier ook naderhand moeilijk over praten.

In gesprek blijken ouders veel kenmerken van een aandachtsdeficiëntie-/hyperactiviteitsstoornis, (overwegend onoplettend beeld: ADD) te herkennen. Er wordt een uitgebreid diagnostisch traject gestart. Naast gesprekken met ouders en school, wordt Lieve geobserveerd in de klas, waarbij haar afwezigheid, dromerigheid en wat teruggetrokken houding herkend worden. Lieve komt ook naar de poli voor intelligentieonderzoek. Ze moet allerlei taakjes maken die inzicht geven in haar haar verbale en probleemoplossende vermogens, visueel ruimtelijk inzicht, werkgeheugen en verwerkingssnelheid. Hiermee kan bekeken worden of haar vaardigheden op verwacht niveau liggen voor haar leeftijd en of er bepaalde onderlinge verschillen zijn die moeilijkheden met zich mee kunnen brengen. Een volgende keer komt ze terug voor neuropsychologisch onderzoek doormiddel van testjes op de computer.  Daarin worden specifiekere aandachtsfuncties bekeken (gerichte, verdeelde en volgehouden aandacht), maar ook andere belangrijke functies voor doelgericht en efficiënt gedrag, zoals mentaal schakelen, het kunnen onderdrukken van reacties en hoe groot het “kladblok” in je hoofd is (werkgeheugen). De onderzoeken helpen om gerichtere handvatten te kunnen bieden, bijvoorbeeld aan Lieve’s school. Als laatste wordt ze gezien voor psychologisch onderzoek waarbij ze in gesprek gaat met een GZ-psycholoog over van alles en nog wat zoals haar gezinsbeleving, schoolbeleving, emoties, wensen, angsten, leuke en vervelende herinneringen en meer. Soms is dat wel moeilijk, zoveel praten over jezelf en Lieve wordt een paar keer emotioneel tijdens het gesprek.

Lieve is breed in kaart gebracht na het traject en er zijn uiteindelijk voldoende aanwijzingen om een diagnose ADD te rechtvaardigen. Er vallen voor zowel ouders als Lieve wat dingen op hun plaats en ze zijn blij dat er een behandelplan opgesteld kan gaan worden om Lieve verder te helpen. Lieve en haar ouders krijgen psycho-educatie over ADD en haar school wordt ook geïnformeerd. Tevens is medicamenteuze behandeling gestart. Een beetje gek, die pilletjes, maar ze lijken al snel te helpen! Lieve’s ouders krijgen ouderbegeleiding gericht op het omgaan met de ADD-klachten in het dagelijks leven en hoe er met emoties om wordt gegaan in huis. Tot slot krijgt Lieve individuele behandeling waarin middels cognitieve gedragstherapie gewerkt wordt aan emoties (h)erkennen, ervaren, verwoorden en uiten; reflecteren op gedrag, gevoelens en gedachten; het zelfbeeld; en aandacht durven vragen voor zichzelf. Sommige dingen vindt Lieve soms ook wel een beetje gek, vooral de rollenspellen of gedragsexperimentjes. Toch is ze keer op keer betrokken en hoewel het soms hard werken is, maakt ze stappen en is het vaak ook nog eens gezellig.

Ongeveer een half jaar later gaat Lieve Atlas verlaten. Ze vindt dit wel jammer, maar is er ook wel klaar voor. Hoewel ze een wat introvert meisje blijft, dat eerst de kat uit de boom kijkt, lijkt ze zich een stuk minder op de achtergrond te houden in het dagelijks leven. Haar ouders geven aan dat ze merken dat Lieve minder snel huilt, meer aandacht voor zichzelf durft te vragen. Ook op school merkt de leerkracht dat Lieve meer van zichzelf laat zien en het schoolwerk beter aankan, omdat ze zich beter kan concentreren. Maar wellicht het allerbelangrijkste: Lieve zelf geeft aan dat ze het fijn heeft gevonden bij Atlas en beter is geworden in het omgaan met haar emoties.

Meer informatie over wat wij als Atlas kunnen betekenen of advies inwinnen? Neem contact op via 0888-3210111 of info@atlasjeugdhulp.nl.