In gesprek met Romy

In onze eerdere nieuwsberichten spraken wij met Laura en Marjolein. Vandaag geven we Romy het woord. Zij werkt sinds januari 2020 bij Atlas Jeugdhulp en ze vertelt graag wat meer over zichzelf.
 

Wie ben jij en wat is je functie bij Atlas?

Mijn naam is Romy Snetselaar en ik ben 25 jaar. Als afgestudeerde kinder- en jeugdpsycholoog ben ik destijds gestart met onderzoeken vanuit de Universiteit in Utrecht. Toch miste ik het directe contact met kinderen, omdat ik alleen bezig was met data over kinderen. Daarom ben ik opzoek gegaan naar een baan in de praktijk. Toen ben ik in januari 2020 bij Atlas Jeugdhulp terecht gekomen. Hier werk ik als psychodiagnostisch medewerker met verschillende kinderen. Daarnaast werk ik ook als vrijwilliger en mentor bij de kindertelefoon.

Hoe ziet jouw werkdag eruit?

Ik begin de dag altijd met een kopje thee om de dag rustig te beginnen. Vervolgens ga ik meestal in de ochtend aan de slag met intelligentie- of neuropsychologisch onderzoek die ik bij kinderen afneem. Hoewel de onderzoeken vaak hetzelfde zijn, is elk kind weer helemaal anders. Dit maakt mijn werk heel boeiend en afwisselend. Na de lunch met collega’s start ik met het schrijven van verslagen van kinderen. Tussendoor doe ik intakegesprekken en behandeltrajecten, of hang ik aan de telefoon met een leerkracht. Ik ga namelijk af en toe naar een klas toe om de kinderen te observeren. Ook dit doe ik met veel plezier.

Waarom heb jij ervoor gekozen om als psychodiagnostisch medewerker te werken?

De beleefwereld van anderen en wat er achter een bepaald gedrag zit, heeft mij altijd al bezig gehouden. Ik bloei helemaal op als ik anderen mag helpen met het werk wat ik doe. Psychologie kwam dus niet uit de lucht vallen. Het liefst wilde ik de ‘Neuroscience’ kant op, maar al snel merkte ik dat mijn interesse naar de ontwikkelingspsychologie ging en dat het werken met kinderen mij veel meer aantrok. Vaak is de blauwdruk voor moeilijkheden in de volwassenheid al in de kindertijd gelegd. Daarom leek mij werken in zo’n kritieke periode heel interessant en zou ik er veel voldoening uit halen.

Is jouw herkomst belangrijk voor je? Speelt dit mee in jouw werk?

Zeker, ik ben een trotse Curaçaose. Met een Nederlandse moeder ben ik opgegroeid op Curaçao, dus ik heb “the best of both worlds” meegekregen. Op Curaçao heb ik lessen geleerd die ik in Nederland niet op die manier zou hebben meegekregen; namelijk een fijne balans tussen een collectivistische en individualistische uitgangspunten. Daarbij geloof ik dat mijn eigen achtergrond me in mijn werk in Nederland een stukje waardevol inzicht geeft in gezinnen met een andere cultuur, achtergrond en leefwereld, in brede zin.

Waar ben je het meest trots op?

Toen ik 17 jaar was ben ik naar Nederland verhuisd vanuit Curaçao. Mijn zusje ging tegelijkertijd met mij naar Nederland voor haar studie. Zij ging naar Maastricht en ik naar Utrecht, dus ik moest in een onbekende omgeving van grond af aan een nieuw (sociaal) netwerk opbouwen. Ik ben trots op mezelf dat het mij is gelukt om mijn plek te vinden in Nederland en dat ik een studie, een minor en een master cum laude heb behaald. Vervolgens heb ik mijn eerste publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift aan de universiteit geschreven wat ik ook ervaar als een mooie erkenning op mijn harde werken. Toch ben ik het meest trots op dat ik ben waar ik wil zijn: werken met kinderen en de mogelijkheid om mij verder te ontwikkelen bij Atlas Jeugdhulp.

Wil jij een baan zoals Romy?

Ben jij geïnspireerd door het verhaal van Romy en wil jij ook net als haar het liefst werken met kinderen? Dat kan. Kom bij ons werken als psychodiagnostisch medewerker en wordt collega van Romy. Klik hier voor onze vacature.